Η σκοτεινή ιστορία πίσω από το «Heartbreak Hotel» του Έλβις Πρίσλεϊ
Σε αυτή τη φωτογραφία αρχείου του Αυγούστου 1969, ο Έλβις Πρίσλεϋ εμφανίζεται στο International Hotel όπου έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση μετά από 9 χρόνια στο Λας Βέγκας.
1969 APΤο «Heartbreak Hotel» είναι πλέον ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια στην ιστορία του ροκ εν ρολ και θεωρείται ως η επιτυχία που ώθησε τον 21χρονο Έλβις Πρίσλεϊ στην εθνική και διεθνή συνείδηση για πρώτη φορά. Την εποχή που ο Presley ηχογράφησε το τραγούδι, ωστόσο, ήταν απλώς μια καταστροφικά ζοφερή μπαλάντα για μια αυτοκτονία.
Η επιμήκης εκδοχή του τραγουδιού του John Cale μεταφέρει ίσως την πλήρη έκταση του αληθινού σκοταδιού του, με την ακραία ποιότητά του και την οδυνηρή δευτερεύουσα έβδομη συγχορδία στη μέση της γραμμής "Feeling so lonely, I could die", που σημαίνει μια σκέψη αυτοκτονίας. Οι αυτοκτονικές τάσεις του αφηγητή του τραγουδιού έχουν τις ρίζες τους και στην πραγματικότητα.
Όταν ο τοπικός κιθαρίστας μπλουζ Tommy Durden πήγε στη δασκάλα Mae Boren Axton του Jacksonville με ένα ημιτελές τραγούδι που είχε γράψει, ζητώντας τη βοήθειά της για να το τελειώσει, έφερε μαζί του ένα αντίγραφο της εφημερίδας Miami Herald. «Ο Tommy ήρθε και μου έδειξε μια ιστορία στην εφημερίδα», εξήγησε αργότερα η Axton στο βιβλίο της Country Singers as I Know 'Em.
Η Axton συγκινήθηκε τόσο πολύ από την ιστορία που συμφώνησε να βοηθήσει τον Durden να ολοκληρώσει το τραγούδι του, μετατρέποντάς το σε ένα πένθιμο κομμάτι για ένα μέρος «κάτω στο τέλος του μοναχικού δρόμου» που ονομάζεται «Heartbreak Hotel». Η Axton πήρε μια δοκιμαστική έκδοση του τραγουδιού στον φίλο της συνταγματάρχη Tom Parker στο Νάσβιλ του Τενεσί.
Ο Parker έτυχε να είναι ο μάνατζερ ενός νεαρού τραγουδιστή στον οποίο η Axton τον είχε συστήσει τον προηγούμενο χρόνο, με βάση μια τυχαία συνάντηση στο Jacksonville . Ένας τραγουδιστής που έμελλε να ταρακουνήσει ολόκληρη την ιστορία της ποπ μουσικής.
Σύμφωνα με τον Ace Collins, τον συγγραφέα του Untold Gold: The Stories Behind Elvis's #1 Hits, το απροσδιόριστο θύμα αυτοκτονίας που αναφέρθηκε στην έκδοση της 1ης Οκτωβρίου 1955 του Miami Herald είχε πέσει από ένα παράθυρο ξενοδοχείου στην πόλη. Αυτή η πτυχή της ιστορίας θα συνέχιζε να εμπνεύσει τον τίτλο του διάσημου τραγουδιού.
Ένα ντοκιμαντέρ του BBC του 1983 φάνηκε να επαληθεύει την ιστορία των Axton και Durden ως προς το πώς προέκυψε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στην οποία έδειξαν στους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ το αρχικό άρθρο της εφημερίδας που ανέφερε την αυτοκτονία του άνδρα.
Δεν θα μάθουμε ποτέ αν οι λεπτομέρειες της ιστορίας πίσω από το τραγούδι είναι πραγματικά αληθινές. Υπήρχε όντως ένα υπαρκτό ξενοδοχείο που ενεπλάκη στην αυτοκτονία του άνδρα; Αν υπήρχε, κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να προσδιορίσει ποιο ξενοδοχείο ήταν.