Κλιντ Ιστγουντ, ένας θρύλος που γράφει κινηματογραφική ιστορία ακόμα και στα 94 του χρόνια
Ανανεώθηκε:
Ο Κλιντ Ιστγουντ
AP Photo/Kevork Djansezian, FileΗταν 31 Μαΐου του 1930 στο Σαν Φρανσίσκο όταν γεννήθηκε ένα αγοράκι που έμελλε να σφραγίσει ανεξίτηλα την ιστορία του κινηματογράφου. Ο σπουδαίος Κλιντ Ίστγουντ, ένας από τους εμβληματικούς θρύλους στη βιομηχανία του Χόλιγουντ, τόσο στην ερμηνεία όσο και στη σκηνοθεσία, έκλεισε τα 94 χρόνια.
Σε μία από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του, ήταν τον περασμένο Μάρτιο όταν εθεάθη χαμογελαστός στην εκδήλωση που διοργάνωσε η περιβαλλοντολόγος Dr. Jane Goodall στην Carmel-by-the-Sea στην Καλιφόρνια, όπου ο ίδιος είχε διατελέσει δήμαρχος τη δεκαετία του '80.
Παρά την προχωρημένη ηλικία του ο Ίστγουντ δεν το έβαλε κάτω και το περασμένο Νοέμβριο ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της «τελευταίας του ταινίας, «Juror #2» ως κινηματογραφιστής.
Το καστ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους Νίκολας Χουλτ, Τόνι Κολέτ, Γκάμπριελ Μπάσο, Κρις Μεσίνα και Κίφερ Σάδερλαντ.
«Νομίζεις ότι θα συναντήσεις κάποιον δύσκολο τύπο και αυτός είναι ευγενικός, ήρεμος και χαρούμενος» είχε δηλώσει ο Κρις Μεσίνα στο PEOPLE για τη συνεργασία του με τον σπουδαίο ηθοποιό τον Δεκέμβριο. «Ήταν φοβερός. Τον αγάπησα πραγματικά» πρόσθεσε.
Μόνο «για μια φούχτα δολάρια» δεν ήταν τελικά η καριέρα του, καθώς είναι από τους λίγους ηθοποιούς του Χόλιγουντ που το όνομά του αποτελεί εγγύηση για την επιτυχία μιας ταινίας.
Αναδείχθηκε ως αστέρι πρώτου μεγέθους όχι στην Αμερική, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά στην Ιταλία, και επιστρέφοντας θριαμβευτικά στα πάτρια εδάφη εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Στη μακροχρόνια καριέρα του, που ξεκινά από το 1955, υποδύθηκε δύο εμβληματικούς χαρακτήρες της μεγάλης οθόνης, τον «Άνθρωπο δίχως όνομα» και τον «Επιθεωρητή Κάλαχαν».
Για κάποιους έιναι πάντα ο Dirty Harry και ο Επιθεωρητής Κάλαχαν, για κάποιους άλλους ο ταξιδευτής φωτογράφος του National Geographic Ρόμπερτ που ερωτεύεται την Ιταλοαμερικάνα Φραντζέσκα (Μέριλ Στριπ) στο ρομαντικό δράμα «Οι Γέφυρες του Μάντισον» και για άλλους ο σκηνοθέτης των Οσκαρ για το «Unforgiven» (Οι Ασυγχώρητοι - 1992) , για το «Million Dollar Baby» 2004» ή για το αξεπέραστο «Σκοτεινό Ποτάμι».