Θαμμένο τμήμα του Νείλου «λύνει» το μυστήριο για το πως χτίστηκαν οι πυραμίδες - Τι λένε οι ειδικοί
Η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας (ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ)
AP Photo/Hassan Ammar, FileΤην απάντηση στο άλυτο μυστήριο για το πώς αρχαίοι Αιγύπτιοι μετέφεραν τους τεράστιους ογκόλιθους για να χτίσουν τις πυραμίδες πιστεύουν ότι βρήκαν οι επιστήμονες.
Πρόκειται για ένα θαμμένο τμήμα του Νείλου που κάποτε έρεε δίπλα σε περισσότερες από 30 πυραμίδες στην Αίγυπτο.
Το τμήμα του ποταμού μήκους 64 χιλιομέτρων, που περνούσε δίπλα από το συγκρότημα πυραμίδων της Γκίζας, ήταν κρυμμένο κάτω από την έρημο και τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις για χιλιετίες, σύμφωνα με μελέτη που αποκάλυψε το εύρημα την Πέμπτη (16/5).
Η ύπαρξη του ποταμού είναι μια λογική εξήγηση γιατί οι 31 πυραμίδες χτίστηκαν κατά μήκος μιας αφιλόξενης πλέον λωρίδας της ερήμου στην κοιλάδα του Νείλου μεταξύ 4.700 και 3.700 ετών πριν.
Η λωρίδα κοντά στην αρχαία αιγυπτιακή πρωτεύουσα της Μέμφιδας περιλαμβάνει τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας - το μοναδικό σωζόμενο οικοδόμημα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου - καθώς και τις πυραμίδες του Χεφρήνου, του Χέοπα και του Μυκερίνου.
Οι αρχαιολόγοι θεωρούσαν από καιρό ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πρέπει να χρησιμοποιούσαν μια κοντινή υδάτινη οδό για να μεταφέρουν τα γιγάντια υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των πυραμίδων.
«Κανείς όμως δεν ήταν σίγουρος για τη θέση, το σχήμα, το μέγεθος ή την εγγύτητα αυτής της τεράστιας υδάτινης οδού στην πραγματική τοποθεσία των πυραμίδων», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Εμάν Γκονέμ του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας στο Γουίλμινγκτον των ΗΠΑ.
Η διεθνής ομάδα ερευνητών χρησιμοποίησε δορυφορικές εικόνες ραντάρ για να χαρτογραφήσει τον κλάδο του ποταμού, τον οποίο ονόμασαν Αχραμάτ - «πυραμίδες» στα αραβικά.
«Το ραντάρ τους έδωσε τη «μοναδική ικανότητα να διεισδύουν στην επιφάνεια της άμμου και να παράγουν εικόνες κρυμμένων χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένων θαμμένων ποταμών και αρχαίων δομών», δήλωσε η Γκονέμ.
Έρευνες στο πεδίο και πυρήνες ιζημάτων από την περιοχή επιβεβαίωσαν την παρουσία του ποταμού, σύμφωνα με τη μελέτη στο περιοδικό Communications Earth & Environment.
Ο άλλοτε πανίσχυρος ποταμός καλύπτονταν όλο και περισσότερο από άμμο, ενδεχομένως ξεκινώντας κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης ξηρασίας πριν από περίπου 4.200 χρόνια, εκτιμούν οι επιστήμονες.
Οι πυραμίδες της Γκίζας βρίσκονταν σε ένα οροπέδιο περίπου ένα χιλιόμετρο από τις όχθες του ποταμού.
Πολλές από τις πυραμίδες είχαν έναν «τελετουργικό υπερυψωμένο διάδρομο» που διέτρεχε κατά μήκος του ποταμού πριν καταλήξει στους ναούς της κοιλάδας, οι οποίοι χρησίμευαν ως λιμάνια, αποκάλυψε ακόμη η Γκονέμ.
Αυτό δείχνει ότι ο ποταμός έπαιζε «βασικό ρόλο στη μεταφορά των τεράστιων οικοδομικών υλικών και των εργατών που χρειάζονταν για την κατασκευή της πυραμίδας», πρόσθεσε.
Αυτά τα βαριά υλικά, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονταν από το νότο, «θα ήταν πολύ πιο εύκολο να επιπλεύσουν στο ποτάμι» παρά να μεταφερθούν στην ξηρά, δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Σουζάν Ονστάιν του Πανεπιστημίου του Μέμφις.
Οι όχθες του ποταμού θα μπορούσαν να είναι το σημείο όπου υποδέχονταν τις νεκρικές ακολουθίες των φαραώ πριν τα σώματά τους μεταφερθούν στον τελικό τόπο ταφής τους μέσα στην πυραμίδα, ανέφερε η ίδια.
Το ποτάμι μπορεί επίσης να υποδεικνύει γιατί οι πυραμίδες χτίστηκαν σε διαφορετικά σημεία.
«Η πορεία του νερού και ο όγκος του άλλαζαν με την πάροδο του χρόνου, οπότε οι βασιλείς της τέταρτης δυναστείας έπρεπε να κάνουν διαφορετικές επιλογές από τους βασιλείς της 12ης δυναστείας», υπογράμμισε.
«Η ανακάλυψη μου θύμισε τη στενή σχέση μεταξύ γεωγραφίας, κλίματος, περιβάλλοντος και ανθρώπινης συμπεριφοράς», κατέληξε.